ချုပ်နှောင်ထားသောသစ္စာ ၂

 ချုပ်နှောင်ထားသောသစ္စာ အပိုင်း ၂

(Script By Paryagugyi)

xartoonzmm


ထွန်းညို အရင်ဆုံး ကားပါကင်ထိုးလိုက်သည်။

အတွင်းထဲမှ Waiter လေးက

ပြာပြာသလဲပြေးလာသည်။

ဘီယာအရှိန်ဟာ တရိပ်ရိပ်နှင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ သူ ပို၍မူးလာသည်။


Waiter အား သူမေးလိုက်သည်။

"အခန်းအားသေးလား?"


တစ်ခန်းရအုန်းမယ် ညီလေး...


လာအထဲဝင်ပါ...


ထွန်းညို ဟန်နီ့ကို နှိုးကာ..

ဟန်နီလာ ငါလည်းမူးနေလို့ ဒီညပြန်ဖို့ အဆင်မပြေတော့ဘူး....


ဟန်နီ အေး..ဘယ်မှာအိပ်ကြမှာလဲ

ငါ ဒီမှာပဲ အိပ်ကျန်ခဲ့မယ်...

မထချင်တော့ဘူးဆိုကာ

ချွဲပစ်သော လေသံဖြင့်

ကားဆိုဖာကိုဖက်ရင်း ဆိုလာသည်။


ထွန်းညိုကတော့ မရဘူး..လုံးဝမရဘူး ထ လိုက်ခဲ့ဆိုကာ

အားကောင်းမောင်းသန်ဖြင့် ဟန်နီ့က ပွေ့ချီလိုက်သည်။


ထို့နောက် ဧည့်ကြိုကောင်တာသို့ သူတို့ သုံးဦး ချီတက်လိုက်သည်။


ကောင်တာရောက်တော့ 

ဟန်နီ့အား ခနချကာ အခန်းခရှင်းပြီးလျှင် Waiter ၏ လမ်းပြမှု့ဖြင့်အခန်းရှိရာ တက်လာလိုက်သည်။


အခန်းထဲရောက်တော့

အခန်းပုံစံက အချစ်အခန်းနှင့် တူနေသည်။

မီးများက ရောင်စုံလင်းနေသည်။


ထွန်းညိုက 

ဟန်နီ့ကို ကုတင်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး


ဒီမီးတွေ ပိတ်လို့ရလား?


ရတာပေါ့ ညီလေး ပိတ်လိုက်မယ်နော်....


ဟူး...ငါတကယ်စောက်တလွဲကောင်ပဲဟု့ ထွန်းညိုရေရွတ်နေမိသည်။


ဟန်နီကတော့ အိပ်ယာပေါ်မှာ ပက်လက်လေး....


ထွန်းညို ဆိုဖာပေါ်ထိုင်ရင်း

ဟိုတွေးဒီတွေးဖြင့် မှေးခနဲအိပ်ပျော်သွားစင်....


ဟန်နီက မူးနေသော အသံဖြင့်...

အမှိုက်ပုံး...အမှိုက်ပုံး အန်ချင်တာဆိုကာ အော်လာသဖြင့်


ထွန်းညိုလည်းနိုးသွားပြီ...

အမှိုက်ပုံးပြေးယူလိုက်သည်။


သို့သော် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် ဟန်နီ့အဖို့

အံဖတ်များက အမှိုက်ပုံးထဲအကုန်မဝင်ပဲ အိပ်ယာခင်းတဝက် အင်္ကျီတဝက်ပေကျံကုန်သည်။


အရက်အံဖတ်နံ့ကလည်း ဟောင်လွန်းလှသဖြင့် ထွန်းညိုက ဟန်နီ့ကို ရေချိုးပေးမှ ဖြစ်တော့မည်ဆိုကာ....


ဟန်နီ ပြန်မအိပ်နဲ့အုန်း...,

မင်းတစ်ကိုယ်လုံးပေကျံနေတာပဲ...

သန့်ရှင်းရေးလုပ်မှရမယ်...


ဟန်နီကတော့ အသံတောင်မပြန်နိုင် ပြန်မှောက်နေသည်။


ထို့ကြောင့်ပဲ ထွန်းညိုကိုယ်တိုင်ကပဲ သူ့အားဆွဲထူ ပွေ့ချီကာ ရေချိုးခန်းထဲ ခေါ်ရသည်။


Ac ကြောင့် အေးစိမ့်နေတာက တစ်ကြောင်း

ဟန်နီ့၏ နူးအိနေသော အထိအတွေ့....

ပျော့ခွေကျနေသော ပုံစံ...

ခြေလမ်း တစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း ပွတ်တိုက်မိနေသော သူ၏ရွှေရောင်ဆံပင် စသည်တို့က

ထွန်းညို ကို မရိုးမယွ ဖြစ်စေနေသည်။


အာခံတွင်းထဲတွင် တံတွေးများခြောက်ကပ်လာပြီး

မြိုချဖို့ပင် မနည်းကြိုးပမ်းနေရသည်။


ဒီထက်ပိုဆိုးသော အရာက....

အကြောပြိုင်းပြိုင်းနှင့် ညိုနေသော လက်မောင်းထက်

ဖြူဖွေးစွတ်နေသော ဟန်နီ့၏ အသားအရည်ပင်။


အံဖတ်နံ့တွေ ရှိနေပေမဲ့ သင်းသင်းလေးထွက်နေသော ဟန်နီ့ကိုယ်ရနံ့က ထွန်းညိုဖို့ ခေါင်းမွှေးထောင်နေသည်။


ထိုခံစားမှု့နှင့် အတွေးတချို့ကို ထွန်းညိုဖြေဖျောက်ရင်း...

ရေချိုးခန်းထဲဝင်လိုက်သည်။

ထိုနောက် ဟန်နီ့အား သန့်ရှင်းပေးဖို့ငှာ...

ဟန်နီ...ငါ့ကိုဖက်ထား ချော်လဲမယ်..


ပြီးမှ ပြန်အိပ်နော်ဟု့ ဆိုလိုက်သည်။


ကျစ်လစ်ကာ မာဆယ်အတောင့်သားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အား

ဖက်ထားသော ဟန်နီ့ကိုကြည့်ရင်း

အသိစိတ်များကင်းမဲ့လာသလို ထွန်းညိုခံစားနေရသည်။



ဟန်နီ့၏ မေးစေ့နှင့် လည်တိုင်ဖြူဖြူအောက်က....

ကြယ်သီးများကို တစေ့ချင်းဖြုတ်လေ 

ထွန်ညို၏ နှလုံးသားက ပိုမို မြန်ဆန်လာလေဖြစ်နေသည်။


ကြယ်သီးအားလုံးကိုဖြုတ်ပြီးချိန်မှာတော့........


ထွန်းညို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ရတော့သည်။


ဟန်နီက မိန်းကလေးဝတ် ဆက်စီပန်းရောင်ဇာဝတ်စုံကို အောက်ကနေ ဝတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။



ပေါ်ထွက်လာတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ထွန်းညိုရဲ့ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ရေခဲရိုက်သွားသလို ခဏမျှ ဆွံအသွားခဲ့သည်။


 အောက်က ရင်ဘတ်ဖြူဖြူပေါ်မှာ သပ်ရပ်စွာ ပူးကပ်နေတဲ့ ပန်းရောင်ဇာ အတွင်းဝတ်စုံ...။


"မင်း... မင်းဒါ ဘာလဲ ဟန်နီ"


ထွန်းညို၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေပြီး ပါးစပ်မှ တံတွေးများပ

ပိုမိုခြောက်ကပ်လာသည်။


ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည့် အရာက ထွန်းညို၏ ရာဂစိတ်ကို ဒီရေအလား ဝုန်းခနဲ တက်လာစေသည်။


အံဖတ်နံ့တွေ၊ ရေနွေးငွေ့တွေကြားမှာ ဟန်နီ၏ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းက ထွန်းညို၏ လည်ပင်းကို လာရောက် ရိုက်ခတ်နေသည်။


"ထွန်းညို... ငါ... အေးတယ်..."


ဟန်နီက မျက်လုံးကို မပွင့်တပွင့်မှေးကြည့်ရင်း ထွန်းညို၏ လည်ပင်းကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ သိုင်းဖက်လာသည်။


 ထိုအထိအတွေ့ကြောင့် ထွန်းညို၏ သွေးကြောများထဲတွင် အပူလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။


သူ၏ လက်ချောင်းကြီးများက ဟန်နီ၏ ခါးသိမ်သိမ်လေးကို မသိစိတ်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။


​"ဟန်နီ... မင်း ငါ့ကို စိန်ခေါ်နေတာလား မင်းဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ"


​စိတ်နှင့် ခန္ဓာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေချိန်မှာပင် ထွန်းညို၏ နှုတ်ခမ်းများက ဟန်နီ၏ လည်တိုင်ဖြူဖြူထက်သို့ အလိုလို ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။


 ရေပန်းမှ စီးကျလာသော ရေစက်အေးအေးများနှင့်အတူ သူတို့ နှစ်ဦး၏ အသက်ရှူသံများ

ခပ်သဲ့သဲ့ ညီးညူသံများက

ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံးထဲ

ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။



ထွန်းညိုသည် ဟန်နီ့ကို

မကျေနပ်တာကတစ်ကြောင်း

ခံစားမှု့မြင်တက်နေရတာက

တစ်ကြောင်းမို့....


ချက်ချင်းဆိုသလို...

သခင်တစ်ယောက် အမိန့်ပေးသလိုအသံနှင့်.....


ဒူးထောက်လိုက် ဟု့ ပြောလိုက်သည်။


ဟန်နီက အူကြောင်ကြောင်ရုပ်လေးဖြင့် သခင်အမိန့်ပေးလျှင် နာခံတတ်သော အစေခံလို ဖြစ်သွားကာ

ဒူးထောက်လျှက်သားလေးဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဝိုင်းစက်နေသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့်

ထွန်းညိုမျက်နှာအား မော့ကြည့်နေသည်။


ထိုနောက် ၎င်းဝတ်လာသော ဂျင်းဘောင်းဘီရှည်ကို ချွတ်ကာ


ထိပ်တွင်

အရည်တမြမြ စီးယိုကာ..

မာတောင်နေသော ဒုတ်ညိုကြီးအား

ဟန်နီ့ မျက်နှာရှေ့တည့်တည့် ငေါ့ပေးထားလိုက်သည်။


ဟန်နီက သူ၏ နီရဲတွတ်နေသော

နှုတ်ခမ်းလေးကို တစ်ချက်ကိုက်၍

မျက်နှာကို ဘေးလွှဲလိုက်ပေမဲ့....


ထွန်းညိုက သူ၏ ခေါင်းကိုဖမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး......

​

​


ပုံကြည့်ရန်ဒီကိုနှိပ်ပါ

Comments