The Student My Mum Chose 2

 THE STUDENT MY MUM CHOSE 2

(SCRIPT BY PYG2)

သူမ မျက်လွှာလေးကိုချထားပြီး

တိုးညင်းသော လေသံချိုလေးဖြင့်....ပြောလက်စ စကားကိုရပ်ကာ...

"သား အဲ့ကိစ္စတွေကို ပြောမပြလို့မရဘူးလား...ပြီးခဲ့တာက ပြီးပြီလေ..မေမေ ထပ်မပက်သက်ရင် ရပြီမလား"

"မဟုတ်ဘူး အမေ....အမေပြောမပြရင် မအေတစ်ခု့ သားတစ်ခု့ဆက်ဆံရေးကြားမှာ အဖု့ထစ်တွေ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်"

"ပြောပြလိုက်လို့ ဘာမှမဖြစ်တဲ့အရာတွေမှာ ပြောပြလိုက်တာကအကောင်းဆုံးပဲ"

"သား‌ပြောမယ်ဗျာ

ဘုရားသခင်ဆီမှာတောင်

အပြစ်ကလွတ်ချင်ရင် ဝန်ခံရတာပဲ မဟုတ်လား"

"ဒါမဲ့ သားရယ် ဒီလိုအရာကြီးကျ"

ကျနော် ဒေါသထွက်ကာ

စားလက်စ ပန်းကန်ကို ဒီတိုင်းထားပြီး

ထမင်းစားပွဲ လက်နဲ့ထု့...

ဒုန်းဒိုင်းလုပ်ပြီး အခန်းထဲပြန်သွားလိုက်သည်။

အမေကတော့ ထမင်းစားဝိုင်းမှာ

ငူငူကြီးကျန်ခဲ့ရင်း သူမ၏ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ကာ

ဘာဆက်လုပ်လို့လုပ်ရမယ်ဆိုသော ပုံစံဖြင့် ငိုကျွေးနေသည်။

တစ်အိမ်လုံး နှစ်ယောက်တည်းရှိပါတယ်ဆိုမှ...ယခု့ဆိုလျှင်

အိမ်က လူမရှိသည့်အလား

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ကျနော်လည်း ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ခဲ့.....

"ငါ့ကိုမှ မပြောရကောင်းလား

ဝန်မခံရကောင်းလားဆိုသည့်စိတ်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် နာကျဉ်နေမိသည်။

အမေလည်း ကျနော့်လိုအိပ်မပျော် ဖြစ်နေဟန်တူသည်။

ည ၁၂နာရီ ဝန်းကျင်ခန့်ရောက်သော်

"ဒေါက်...ဒေါက်..."

"အမေပါ သား ဝင်လာလို့ရမလား"

"ဘာလာလုပ်မလို့လဲ ကျနော် အိပ်နေပြီ"

"ခနလေးပါ သားရယ်...ကျေးဇူးပြု့ပြီး ဒီလိုကြီးမလုပ်ပါနဲ့"

အမေ့၏ ခယတောင်းပန်မှု့ရော

ကျနော့်၏ သိလိုစိတ်ကြောင့်

အမေ့အား တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

အမေက ကုတင်ပေါ်တွင် ကျနော့ကိုလည်း ထိုင်ခိုင်းသလို

သူလည်း ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"သား..မေမေမှားပါတယ်..ဝန်ခံပါ့မယ်" 

"မေမေ ရှေ့မှာပြောခဲ့သလိုပဲ...

အဲ့နေ့က သားအိမ်ပြန်နောက်ကျခဲ့တယ်..

သားသူငယ်ချင်းရှိန်းဆိုတဲ့ကောင်လေးက အိမ်ကိုရောက်လာတယ်

မေမေက အားနာလို့ အိမ်ထဲကဝင်စောင့်ခိုင်းမိတယ်"

"အဲ့မှာ အရာအားလုံးစမှားတာပဲ သားရယ်...တောင်းပန်ပါတယ်"

အမေက အရာအားလုံးစမှားတယ်လို့ ညသန်းခေါင်ယံမှာ

ဝန်ခံလိုက်ချိန် ကျနော့်၏ ခံစားချက်ကြီးက ဒိန်း ခနဲ ဆောင့်တက်သွားသလို

နှလုံးခုန်နှုန်းကလည်း မြန်လာနေတယ်။

စိတ်ထဲမှာလည်း ဟာတာတာနဲ့......

ဒီလို Mood ကို ဘယ်လိုဖော်ပြရမယ်မသိပေမဲ့.....

ဆံပင်မွှေးတွေ ထောင်နေသလိုခံစားချက်မျိုး။

ငါ့အမေက ဒီလိုပါလား!!?

အမြင်တွေက ဝေဝါးထွက်လာနေတယ်။

"ဆက်ပြောအမေ"

"အင်း..သူက အိမ်ထဲကိုရောက်လာပြီး တံခါးကို ပိတ်ကာ တစ်ခါတည်း ဂျလောက် ဆို လော့ခ် ချလိုက်တယ်"

"အမေ့ရင်ထဲ အေးခနဲဖြစ်သွားတာ ဝန်ခံပါတယ် 

တစ်ရပ်ကွက်လုံးနဲ့

အမေတို့နှစ်ယောက်က 

တံခါးခြားသွားပြီ"

"သူက နောက်ကနေ အမေ့ကိုသိုင်းဖက်လိုက်တယ်"

ကျနော့မျက်လုံးထဲ အတိုင်းသားမြင်နေရပြီ အမေက အာရှသူ...

အသားက ဖွေးဖွေးလေး....။

အဲ့အသားဖွေးဖွေးဥဥ နု့နု့ ထွတ်ထွတ် ပေါ်ကို

သိုင်းဖက်လိုက်တဲ့

ကပ္ပလီတစ်ကောင်ရဲ့ လက်မည်းတစ်စုံ။

မည်သို့မှ လိုက်ဖက်မှု့ မရှိတဲ့အရာ။

အမေဝန်ခံတာ ကြားလိုစိတ်နဲ့ မကြားလိုစိတ်ဟာ

ကျနော့်၏ စိတ်ထဲ၌ လွန်ဆွဲနေပြီဖြစ်သည်။

"အမေ ကြောက်လည်းကြောက်နေသလို ရှိန်းရဲ့ အသက်ရှုသံပြင်းပြင်းက အမေ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တိုက်ရိုက် ကျလာတယ်...

အမေ သာယာမိတာမဟုတ်ပေမဲ့

ကြက်သီးမွှေးညှင်းတွေထနေမိတယ်"

ရှိန်းက အမေ့ နား အနီးကိုကပ်ပြီး ခပ်တိုးတိုးပြောတယ်

 "အန်တီ့ကြွက်သားတွေ အရမ်းတင်းနေတယ်နော် ကျနော်ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် နှိပ်ပေးပါရစေ" တဲ့...

"အမေအကြောက်အကန်ငြင်းတယ်သား"

အမေ ပြောပြပုံအရ ဆိုလျှင်

သူတို့နှစ်ဦးဟာ မတ်တပ်အနေအထားမှာရှိပြီး

 ရှိန်းက နောက်ကနေ အတင်းဖက်သည့်ပုံစံ။

နောက်တော့ နားနားကို စကားကပ်ပြောတယ်။

အမေက ပုံပြင်ပဲပြောကောင်းတာလားမသိပေမဲ့..

သူမ ပြောပြနေတာက အသေးစိတ်ကျနေလွန်းတာမို့

ကျနော့်၏ စိတ်လှုံ့ဆော်မှု့က ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

လိင်တံကလည်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင်နှင့်ထောင်မတ်လာနေပြီဖြစ်သည်။

ညဝတ်ဘောင်းဘီတိုကလည်း

ခပ်ပါးပါးဖြစ်တာကြောင့်...

သူမ၏ အမှားအကြောင်း

ပြောပြနေသည့် အမေ မြင်သွားနိုင်ရာ

ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်တိမ်းစောင်းလိုက်ရသည်။

‌"နောက်တော့ရှိန်းလက်က အမေ့နို့နှစ်ဖက်စလုံးပေါ်ကျလာတယ်"

Shit...သေပြီ နှာခေါင်းသွေးပါလျှံချင်သလိုဖြစ်နေပြီ။

နို့ကဖြူဖြူ လက်ကမည်းမည်း။

အမေ့နို့တွေက အရမ်းထွားတယ်။

မနာလိုစိတ်များ ပိုဖြစ်လာသည်။

ကိုယ်တောင် မကိုင်ဖူးတဲ့ နို့လေ.. 

"မလုပ်ပါနဲ့လို့ အမေတောင်းပန်ပေမဲ့ ရှိန်းကတော့ အမေတောင်းတနေတာ သူသိတယ်

လိုချင်နေတာလည်းသိတယ် တဲ့"

ရှိန်းနှင့်သူမ၏ ဖြစ်နေသောပုံ

"သူ့ရဲ့ လက်မည်းကြီးနဲ့

 မိနစ်အနည်းငယ်ဖျစ်ခံပြီးတဲ့နောက်...

အချိန်ကျပြီဆိုပြီး

အမေ့ကို အင်္ကျီချွတ်ဖို့ အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုလာတယ်"

အမေလည်း...........

For Burmese

See Photo

For English

See Photo Next Episode



ENGLISH VERSION

​She lowered her gaze, and with a soft, trembling voice, she stopped mid-sentence.
​"Son, can’t we just not talk about this? What’s done is done. If I never have any contact with him again, isn't that enough?"
​"No, Mother. If you don't tell me the truth, there will always be a barrier between us—a fracture in our relationship as mother and son."
​"It is best to confess what is done, no matter how difficult. Even before God, one must confess to be forgiven, right?"
​"But son, to speak of such a thing..."
​Frustrated and angry, I left my meal unfinished. I slammed my hand against the dining table, walked out, and retreated into my room.
​My mother remained at the table, clutching her head in her hands, weeping, unsure of what to do next. Though we were the only two people in the house, the silence felt heavy and suffocating, as if the house were completely empty.
​I couldn't sleep. The thought that she had kept this from me, that she hadn't confessed, kept eating at me, fueling my pain. My mother seemed just as sleepless. Around midnight, there was a knock.
​Knock, knock.
​"It’s me, Son. Can I come in?"
​"What is it, Mother? I’m already trying to sleep."
​"Please, just for a moment... I beg you, don't be like this."
​Moved by her desperate plea and my own burning curiosity, I opened the door. She sat on the bed, and I sat beside her.
​"Son... I am wrong. I will confess everything."
​"Just as I told you before... you were late getting home from school that day. Your friend, Shane, came to the house. I felt sorry for him, so I let him wait inside."
​"That was where it all began to go wrong, Son. I am so sorry."
​As she confessed in the dead of night that it all started there, my heart sank. My pulse quickened, and a strange, hollow sensation took over. It was a feeling I couldn’t describe—my skin crawled, and I felt a sense of deep shame. My own mother? The room began to blur before my eyes.
​"Go on, Mother."
​"He came inside, closed the door, and locked it with a sharp click."
​"I confess, I felt a chill run down my spine. That door was now all that stood between us and the rest of the neighborhood."
​"Then, he stepped behind me and pulled me into a tight embrace."
​I could see it all clearly in my mind. My mother, an Asian woman, her skin fair and porcelain... and against that pale, soft skin, the dark, rough hands of that guy. It was a sight so jarring, so unnatural. My mind was in a tug-of-war—the desperate desire to know the truth warring with the urge to shut it out.
​"I was terrified, but I could feel Shane’s heavy breathing against my back. It wasn't that I was enjoying it, but my skin was covered in goosebumps."
​Shane leaned in close to her ear and whispered in a low, rough voice, "Your muscles are so tense, Ma'am. Let me massage them for you while I'm here."
​"I resisted, Son, I fought him..."
​According to her, they were standing, with Shane pressing his body against her from behind. He kept whispering into her ear. Perhaps she was just a good storyteller, but the detail was so vivid that my own arousal grew. I felt myself hardening. My thin pajama pants did little to hide it.
​I had to shift my body slightly so she wouldn't see my reaction to the story of her shame.
​"Then, Shane’s dark hands moved down onto my breasts."
​Shit. I felt like my nose might start bleeding. White breasts, dark hands. My mother’s breasts were so full. A burning, jealous rage surged through me—I had never even touched them myself.
​"I begged him to stop, but Shane only laughed. He told me, 'I know you want it, Ma'am. I can tell you're begging for it.'"
​"After he kneaded me with those dark hands for a few minutes, he decided it was time. He demanded that I take off my shirt."
​"And so, Mother..."
​